منشور اخلاق حرفه ای مترجمان ، یک فانتزی یا ضرورت قسمت اول

تعداد بازدید: 742

مقدمه 

اخلاق جزء جدایی ناپذیر و ضروری در هر جامعه بوده و تعاریف مختلفی از واژه ی اخلاق در طی زمان ارائه شده است. در مجموع می توان گفت درستی و نادرستی امور، شناخت امور خیر و شر، | و بازشناسی فضایل، مسائل بنیادین اخلاق را تشکیل می دهند. قلمرو اخلاق بسیار گسترده و شامل هنجارهایی است که هم زندگی فردی و هم زندگی اجتماعی انسان از آنها تاثیر پذیرفته و تابع آنها می باشد. مبحث اخلاق را عموما در دو سطح فردی و اجتماعی مورد بررسی قرار داده و اخلاق فردی را مقدمه ی اخلاق اجتماعی در نظر می گیرند. اخلاق فردی تعهد فرد در قبال رفتارهای خود است و می توان ادعا کرد که ویژگی عمده ی آن مصونیت از مجازات از سوی سایر افراد می باشد. ویژگی ها و خصائل اخلاقی هر فرد او را از دیگران متمایز کرده، به وی هویت و شخصیتی متفاوت می بخشد، و او را در قالب گروه ها و جوامع متناسب با این ویژگی های اخلاقی قرار می دهد. در نتیجه می توان گفت به محض گام نهادن فرد به قالب یک اجتماع در هر اندازه و شکلی، مبحث اخلاق اجتماعی پر رنگ می شود. اخلاق فردی و اخلاق اجتماعی از چندین منظر با یکدیگر تفاوت عمده دارند که شامل تفاوت در موضوع، هدف، انگیزه، و منشا است. موضوع اخلاق فردی فرد است، اما موضوع اخلاق اجتماعی رفتار فرد با دیگران. هدف اخلاق فردی تامین سعادت و رستگاری فرد است، اما هدف اخلاق اجتماعی پرورش جامعه ای خوب. اخلاقیات فردی با تمسک به علم روانشناسی توجیه می شود، در حالیکه اخلاقیات اجتماعی با تمسک به علم جامعه شناسی و روانشناسی اجتماعی توجیه می گردد. منشاء اخلاق فردی هویت شخصی فاعل است، اما منشاء اخلاق اجتماعی هویت جمعی آدمیان. می توان گفت بارز ترین تفاوت موجود در اخلاق فردی و اخلاق اجتماعی آن است که در اخلاق اجتماعی، مجموعه ای از دستورالعمل ها از سوی مجموعه ای از موسسات به اجرا گذاشته شده و به عنوان میانجی در پیوندهای اجتماعی میان مردم عمل می کند علم روانشناسی توجیه می شود، در حالیکه اخلاقیات اجتماعی با تمسک به علم جامعه شناسی و روانشناسی اجتماعی توجیه می گردد. منشاء اخلاق فردی هویت شخصی فاعل است، اما منشاء اخلاق اجتماعی هویت جمعی آدمیان. می توان گفت بارز ترین تفاوت موجود در اخلاق فردی و اخلاق اجتماعی آن است که در اخلاق اجتماعی، مجموعه ای از دستورالعمل ها از سوی مجموعه ای از موسسات به اجرا گذاشته شده و به عنوان میانجی در پیوندهای اجتماعی میان مردم عمل می کند

با گام نهادن فرد در هر جامعه، نهاد، و یا سازمان و دستیابی به موقعیتی اجتماعی، فرد نسبت به آن جامعه و یا سازمان دارای تعهد شده و ملزم به رعایت اصول اخلاق فردی و اجتماعی می گردد. در چنین شرایطی، نه تنها اخلاق فردی رنگ نمی بازد، بلکه با در نظر گرفتن مسئولیت فرد در ارائه ی خدمات مورد نظر و همچنین تعهد وی به ایجاد دیدگاهی مثبت و مطلوب نسبت به حرفه و سازمان مربوطه در جامعه، این ویژگی دارای اهمیت دو چندان می شود.
اخلاق حرفه ای
تعاریف مختلفی از اخلاق حرفه ای ارائه شده است که برخی از آنان عبارتند از:
الف) اخلاق حرفه ای یکی از شعبه های جدید اخلاقی است که می کوشد به مسائل اخلاقی حرفه های گوناگون پاسخ داده و برای آن اصولی خاص متصور است ( هارتاگ و وينستنلی،
۲۰۰۳)
ب) اخلاق حرفه ای به مسائلو پرسش های اخلاقی و اصول و ارزش های اخلاقی یک نظام حرفه ای می پردازد و ناظر بر اخلاق در محیط حرفه ای است (ویکی پدیا).
ج) اخلاق فردی، مسئولیت پذیری فرد است در برابر رفتار فردی خود، صرفا به منزله ی یک فرد انسانی، و اخلاق شغلی، مسئولیت پذیری یک فرد است در برابر رفتار حرفه ای و شغلی خود، به مثابه صاحب یک حرفه یا پست سازمانی (موبرگ، ۲۰۰۰).
برخی سازمان های حرفه ای رویکرد اخلاقی خود را با در نظر گرفتن مجموعه ای از ویژگی ها توصیف می کنند. این ویژگی ها شامل صداقت، امانتداری، شفافیت، مسئولیت پذیری، بی طرفی، رعایت احترام، پیروی از قوانین، و وفاداری می باشند. اما پرسش مطرح آن است که ضرورت وجود اخلاق حرفه ای و یا اصول اخلاقی در محیط کار چیست؟
اخلاق حرفه ای و منشور اخلاقی ضرورت هایی برای محیط کار
هر فرد در محیط کاری خود روزانه با موقعیت های مختلف و گوناگونی مواجه می شود که نیازمند اتخاذ تصمیم درست و عاقلانه در مواجهه با آنهاست. ساعت حضور در محل کار، نحوه ی برخورد با همکاران و مشتریان، چگونگی برخورد با درخواست ها و انتظارات مختلف مدیران، مشتریان و همکاران، انجام دقيق وظایف و سایر موارد از این دست از جمله مواردی هستند که افراد در سازمان ها با آن برخورد می نمایند. در مشاغلی نظیر پزشکی، حقوق و قضاوت، و برخی مشاغل بازرگانی کهبه واسطه ی اهمیتشان در جامعه دارای حساسیت بیشتری هستند، مبحث اخلاق حرفه ای دارای اهمیت بیشتری می گردد. به منظور شفافیت محدوده ی وظایف و تعهدات افراد در محل کار و جلوگیری از نابسامانی در ارائه ی خدمات، و در نهایت رضایت کارمندان، مشتریان، و مدیران سازمان ها، ایجاد چارچوبی اخلاقی ضروری می نماید. اکنون شاید این پرسش ایجاد شود که تفاوت میان قانون که در تمامی جوامع و سازمان ها موجود است و اخلاق حرفه ای که به نظر واژه ای نو و نا آشناست چیست؟ مگر هدف هر دوی این ها ساماندهی به امور در قالبی مشخص و روشن نیست؟
باید دانست که مرز مشخصی میان قانون و اخلاق وجود ندارد و در موارد بسیاری، این دو به جای یکدیگر به کار می روند. می توان گفت اخلاق مرحله ای اولیه است که فرد را پیش از ارتکاب جرم از عمل باز می دارد. این در حالیست که قانون پس از ارتکاب جرم در مورد فرد خاطی اعمال می شود. در حقیقت اخلاق از مشکلات اجتماعی پیشگیری می کند، اما بسیاری از قوانین بعد از بروز این مشکلات نمود پیدا می کنند و اجرا می شوند. علاوه بر این، بدلیل نقش پیشگیرانه، اخلاق موثرتر از قانون است. در برخی موارد نیز این دو با یکدیگر تضاد داشته و کاری که به نظر اخلاقی می نماید، قانونی نیست و بلعکس.
به طور کلی می توان گفت ضرورت وجود اخلاق حرفه ای در قالبی مدون و نظام مند بر هیچ کس پوشیده نبوده و حضور آن بویژه در سازمان ها و نهاد های حرفه ای حائز اهمیت فراوان است.
یکی از عمده ترین دغدغه های مدیران کارآمد در سطوح مختلف، چگونگی ایجاد بسترهای مناسب برای عوامل انسانی شاغل در تمام حرفه هاست تا آنها با حس مسئولیت و تعهد کامل به مسائل جامعه و حرفه ی خود بپردازند و اصول اخلاقی حاکم بر شغل و حرفه خود را رعایت کنند. (امیری، همتی، مبینی، ۱۳۸۹). بدین منظور، نظام نامه هایی در قالب منشور اخلاقی در اختیار مدیران و کارمندان شرکت ها قرار می گیرد. چنین نظام نامه هایی دارای ضمانت اجرایی بوده و با پذیرش مسئولیت از سوی
فرد در
سازمان ، برای وی الزاماتی به همراه دارند. شایان | ذکر است که در نظام نامه هایی که به تفصيل به شرح وظایف و مسئولیت های کارمندان و مدیران پرداخته اند، بخش هایی نیز به شرح حقوق قانونی کارمندان، مشتریان و کارفرمایان اختصاص دارد. مزیست این امر آن است که ارتباطی دو سویه و منطقی میان طرفین ایجاد کرده و هر یک دارای حقوق مشخص و در عین حال وظایف و تعهداتی معین می گردند. در نتیجه می توان اظهار داشت که ضرورت وجود قوانین مدون در قالب منشور اخلاقی به منظور شفاف سازی تعهدات و حقوق افراد ضروری است.
نکته ی قابل توجه آن است که اخلاق حرفه ای بدون داشتن این نامه، انجمن صنفی و یا به اصطلاح سندیکا، صرفا جنبه ی نظری و توصیه ای خواهد داشت. در حقیقت، تشکیل انجمن از امور اصولی و اساسی هر صنفی است. انجمن ها توسعه ی برنامه ها و تداوم طرح هایی را تسهیل می کنند که برای بهبود وضع رفاهی و حقوقی اعضایشان طراحی شده است. آنها موجب پیشبرد طرحها و فعالیت ها و جلب حمایت نهادها از حوزه تخصصی انجمن میشوند (ویکی پدیا). انجمن های صنفی در بسیاری از سازمان ها، متشکل از کانون هایی هستند که اعضای آنان وظیفه ی رسیدگی به امور بخش های حوزهی وظایف آن ها را دارند. برخی وظائف و اختیارات انجمن های صنفی و کانون های مربوطه عبارتند از:
- کوشش در جهت استیفای حقوق و خواستهای مشروع و قانونی اعضای صنف
- برنامه ریزی و پیگیری در ارتقای سطح مهارت اعضا
- فعالیت مشترک با کانسون انجمن های صنفی مربوطه در حدود قوانین و مقررات کشور
- شرکت در مذاکرات حرفه ای و انعقاد پیمان های دسته جمعی با کارفرمایان با تشکل های کارفرمایی
 
منبع : مجله صنعت ترجمه 
 
با گام نهادن فرد در هر جامعه، نهاد، و یا سازمان و دستیابی به موقعیتی اجتماعی، فرد نسبت به آن جامعه و یا سازمان دارای تعهد شده و ملزم به رعایت اصول اخلاق فردی و اجتماعی می گردد. در چنین شرایطی، نه تنها اخلاق فردی رنگ نمی بازد، بلکه با در نظر گرفتن مسئولیت فرد در ارائه ی خدمات مورد نظر و همچنین تعهد وی به ایجاد دیدگاهی مثبت و مطلوب نسبت به حرفه و سازمان مربوطه در جامعه، این ویژگی دارای اهمیت دو چندان می شود.
اخلاق حرفه ای
تعاریف مختلفی از اخلاق حرفه ای ارائه شده است که برخی از آنان عبارتند از:
الف) اخلاق حرفه ای یکی از شعبه های جدید اخلاقی است که می کوشد به مسائل اخلاقی حرفه های گوناگون پاسخ داده و برای آن اصولی خاص متصور است ( هارتاگ و وينستنلی،
(۲۰۰۳
ب) اخلاق حرفه ای به مسائل
ارسال نظر